ஆசிரியர் தினம் 2017


இருள் நீக்கும் ஆசிரியர் :
பெரியர் என்றாலும் சிரியர் என்றாலும் கற்று தரும் குணமிதை
கற்பித்து என்னையும் ஆசான் ஆக்கிய சான்றோர் போற்றி !

பொருள் உணர்த்தும் ஆசான்:
பாரதம் ஊன்றிய கவியே வள்ளலே போற்றி, நீ
காட்டிய பாதையிலே (நீ) சிற்பித்த ரதத்தினை, (நீ)
செலுத்தி செல்ல கற்று தருவாயோ , குருவே சரணம் !

வேதனை அடைந்தது மனம், கல்வி வேள்வியில் எரியுது உயிர்,
நீ கற்று தந்ததை , எவரும் இங்கு சீண்டவே இல்லை !!
கல்வி தரம் என்று கூறி தேர்வு அதனை எழுதவே செய்து,
தேர்ச்சி பெறாவிடில் உயிரும் நீத்து,
இது அல்லவே நீ கண்ட பார் புகழும் தேசம்.
வாழ்வில் ஒரு கட்டம் தேர்வு என்று கற்று தரவில்லையே எவரும்,

கற்ற தொழுகு
கேட்டிலுந் துணிந்து நில்
கவ்வியதை விடேல்
சாவதற்கு அஞ்சேல்
சிதையா நெஞ்சுகொள்
துன்பம் மறந்திடு
தோல்வியிற் கலங்கேல்
நன்று கருது
நாளெலாம் வினைசெய்
நினைப்பது முடியும்

நீ தந்த மந்திரமிதை
உறக்க சொல்வேன் ஒவ்வொரு நாளும் சொல்வேன்
என்றே கற்று தருவோம்
இனி ஒரு விதி செய்வோம் !

குருவே போற்றி போற்றி !!

மாலுமி மருதுவின் மாமுல் பயணம்

செந்தூரா நீ செல்லும் தூரம்
எங்கும் வீசும் வாசம் அனைத்தும்
எங்கள் பாசம் இருக்கும்

நாடிகள் மையில் , நீ கடக்கும்
நாட்டிகல் மைல் எல்லாம்
சீராய் இருக்க பிரார்த்தித்து அனுப்புகிறோம்

பாரெல்லாம் நீராய் பார்த்து மகிழ்ந்தே
சென்று வா பாண்டியா !!

தேசத்தின் நேசம்

வேதனை அடையிது மனம்
இங்கு சினம் கொண்டு சீறுது குணம்
ஆச்சு ஆட்சி இல்லை எனில்
நச்சு கக்குது நாவில்

வளர்ச்சி கண்டு பொறாமை கொண்டு
செய்வதறியாது துரோகம் புரியும்
மனம் கொண்டு வாழ்வாரோ ??

பாரதம் கண்டேதெல்லாம் அற்றவநெல்லாம்
பொறாமை தீயில் வீழ்ந்தோரே என்றும் ..

தேசம் வீழ்ந்தாவது நான்
பீடத்தில் அமர்வேன் என்று
பேசி திரிவோர் எல்லாம் அறிவாரோ
துரோகிகள் தான் முதலில் வீழ்வோர் என்று

பயமில்லை என்றும் எமக்கு
நூறு கோடி போராளி இருக்க
காற்றை கூட காப்பாற்றி
சேர்ந்தே காத்து நிற்போம் !!

மூணு ஆறு

மலையில் மழை சாரலில் நாங்கள்
கொஞ்சும் நெஞ்சம்  தீண்ட

பசுந் தேயிலை தோட்டம் நடுவில்
ரோஜா கூட்டம் சேர

நட்பின் முதன்மறை வழியில்
பின்வந்து வாரிசும் பயில

மூணு ஆறு சேர்ந்தது இடத்தினில்
முழு மூச்சு எதிரொலிக்க

நட்பு காதல் பாசம்மூன்றும் கிடைத்ததால்
கம்பீரமாய் நின்று பார்க்க

படகினில் மீதேறி மழையில் மலையில்
அருவியாய் நீரும் ஓடிட

கூடே சேர்ந்தது ஜோடி புறாக்கள்
புகையாய் படம்பல எடுத்திட

ஏதுமறியாது போனாலும் நடுக் காட்டில்
தனிமையின்றி கூட்டமாய் குதூகளிதோம்

இதமாய் தேனீர் காடுகள் நடுவில்
கண்ணன் தேவன் என்றே

நூறாவது நாள்

அறுந்த அந்த சங்கிலி இனணந்தது அன்று
அறிமுகமன்றி அறியா பல முகம் வந்தது
இலகுவாய் இனிக்க இனிக்க
இணைத்து தினமும் பல கூட்டம்
உண்டதையும் கண்டதையும் இமைக்காமல்
உணர்ச்சிகள் வரைந்து வலையுலகம்
எங்கும்  காலை முதல் காலை வரை
என்றும் எப்பொழுதும் சிரித்தே பேசி
ஒவ்வொன்றும் நெஞ்சினில் நீங்கா இருக்க
ஒரு முறையேனும் யாரும் படிக்காமலிருப்பதில்லை நாளும்
ஐயமின்றி துணை இருப்போம் என்ற எண்ணம்
ஈடேற சதம் இன்று சபதம் இன்றி
ஆர்ப்பரிப்போம் பிணைந்தே என்றும்

- இப்படிக்கு போகன்

காதலர் தின எண்ணம்

கட்டி அனைத்து முத்தம் கொடுத்தோம்
காதலை முழுதாய் உணர்ந்தோம்

நம் விழியில் நாம் வந்த பாதை எண்ணி பார்த்தோம்

(அவன்) : மண்டியிட்டு யாசித்தேன் நீ வேண்டுமென்று
(அவள்) : குனிந்து உன்னை கண்டேன் நீயாய் இன்று

(அவன்) : காற்றில் உன் கருங்கூந்தலை சுவாசித்தேன் இன்று
(அவள்) : தொட்டு தான் தூக்கினேன் வெட்கம் கொண்டு

(அவன்) : எழுந்தேன் உன் விழியில் விழுந்தேன்
(அவள்) : கண்டேன் உன்னில் வழிந்தேன்

(அவன்) : அடைக்காமல் உன்னை என்னில் அணைத்தேன்
(அவள்) : பிரிக்காமல் என்னை உன்னிடம் வந்தேன்

(அவன்) : நொடியில் உன்னை புரிந்தேன்
(அவள்) : நொடியில் என்னை உணர்ந்தேன்

(அவன்) : உன் நாணம் கண்டு என்னை தள்ளி நின்றேன்
(அவள்) : உன் தயக்கம் கண்டு நானும் பிரிந்தேன்

(அவன்) : பிரிவால் நானும் வாடி நின்றேன்
(அவள்) : கண்ணால் உன்னை தேடி நின்றேன்

(அவன்) : தள்ளி சென்று நின்று அழுதேன்
(அவள்) : ஓடி வந்து என்னை அளித்தேன்

(அவன்) : காந்தமாய் ஒட்டி கொண்டேன்
(அவள்) : கட்டி அணைத்து இதழ் பதித்தேன்

கட்டி அனைத்து முத்தம் கொடுத்தோம்
காதலை முழுதாய் உணர்ந்தோம்

காதல் ஒரு ஷணம் என்றாலும் ஒரு யுகம் என்றாலும்
அதன் நிலை
யாசித்தல்
சுவாசித்தல்
புரிதல்
பிரிதல்
உணர்தல்
அளித்தல்
அணைத்தல்
பின்னே பதித்தல்

ஜெயராம் ஷான் திருமண நாள் வாழ்த்து

என்றும் இன்று போல்
இன்றும் அன்று போல்
நினைவில் நீயும் நானும்
ஒரு துளி பனியாய்
பார்த்து நின்றோம்
அணைத்து அன்பில் நனைந்து
சிட்டாய் அழகாய் இரண்டு
மிதமான முத்தங்கள் கொடுத்து

விசாகபட்டினம் (விஷ்ணாகபட்டினம்) முதல் போரா வரை

ஆழ் கடலில் கால் மிதக்க மிதவையில் கால் பதிக்க
சுற்றி எட்டு திக்கும் கண்டோம் முழுதும் நீலமே நிறமாய் இருக்க
எட்டா திசையில் அழகிய மலை ஒன்று இருக்க
நீர் மூழ்கி கப்பலில் கரை அடையந்து,
மலை ஏறி சென்றோம் சிக்கு புக்கு ரயில் வண்டியில்,

மலை மீது மெதுவாய் மழை கொஞ்சம் பெய்திட
அழகான இளம் காலை பொழுதினில்,
குகை ஒன்றை தேடி செல்லும் வழியில்,
அருவி ஒன்று இருக்க , ஏறி பார்த்து நனைந்தோம்,

அதன் குளிர் தாளாமல் மீண்டும் குகை தேடி செல்ல
அவள் என்னை அணைக்க நான் அவளின்
உச்சந்தலையினை முகர
சுவாசங்கள் கலக்கும் தருணம்

யாம் ஈன்ற வாசம் எம்மை அழைத்தது
'அப்பா என்னை தூக்கிக்கோ' என்று

அவளிடம் வினவினேன் எங்கு வந்திரிகிரோமென்று
மழலை மாறாமல் அவள் கூறினாள்
விஷ்ணாகபட்டினம் என்று !!

ஏருடன் பொங்கல்

தமிழர்கென்று சில நாள்
அது நம் திரு நாள் !
வாழ்த்துவோம் உறவாடுவோம் ஓர் குளமாய் !!

சத்துரைக்கும் கதிரவனையும்
உயிர் சுரக்கும் நில தாயையும்
நிலத்தின் தம்பி நிலவையும்
பாலும் உறமமும் வார்க்கும் எங்கள் மாடுகளை
அதன் கன்றுகள் உடன் கூடி விளையாடுவோம் 11

எங்களை உயர்த்தி தாங்கும் எங்கள் ஏருடன்
ஏறி விளையாடுவோம்

இயற்க்கை இன்றி வேறேது என்றே நாங்கள் (இருக்க)
செயற்கையாய் எங்கள் வழிபாட்டை தடுப்பது நியாமா,

தோழ் குடுக்க்ம்ம் (நம்)  குலமே
வாழ்த்துவது நாம்
வாழ்வது நாம் !!

இயற்க்கை அன்னையின் மடியினிலே,
தமிழராய் ஏரினை கட்டி தழுவுவோம் !!


Followers