An epliogue of my most desired creative scribbling at the end of the day.. mostly in the form of compositions
கிருஷ்ண ஜென்ம உற்சவம்
நாகன் குடை பிடிக்க
சேஷ நாதன் குடை பிடிக்க
நாராயணன் நந்தனாய்
வந்த கதை அறிவாயோ
தேவகி மைந்தனாய்
தேவனே வந்தானடி
வசுதேவனுக்கு
வாசு தேவனாய்
கம்சனை வதைக்க
ஏழை இழந்தும்
எட்டா கண்ணன்
வருவானோ
என்று
காத்தவளுக்கு
காலம் எல்லாம் கார் முகில்
கண்ணனை கண்ணில் நிறுத்தி
வாசுதேவனுக்கு கட்டளை இட்டான்
அடி
அவன்
வாசுதேவனுக்கு கட்டளை இட்டான்
அடி
எட்டும் எனக்கே கிட்டும்
எவரையும் உயிருடன் விடுவேனோ
எவரையும் உயிருடன் விடுவேனோ
மமதையில் மன்னன் இருக்க
மாதர் சிறையில் இருக்க
மாயை யோக மாயை
சக்தி தாய் அவள்
தந்த யுக்தியுடனே
சிசு நாராயணனை
நந்தவனம் தந்து வர
தந்தை புறப்பட்டான்
திரை போல சிறை விலகியது
தடம் போல ஆறும் அகண்டது
வருணன் மட்டும் விடாமல் கொட்ட
சேஷன் குடை பிடிப்பான் என்று
சிரித்தது
மாய கண்ணனா
யசோதா நந்தனா
ராதை தேடிய கோபாலனா
வாசுதேவனா
கோவர்தனனா
கோவிந்தனா
பூதகிக்கும் மைந்தனா
தேவகி புதல்வனா
எல்லாம் அவன் தான்
என்றுணர எத்தனை
காலம் வேண்டுமோ
கம்சனுக்கே சில காலம் தான் என்றால்
எல்லாம் அவன் தான்
என்றுணர எத்தனை
காலம் வேண்டுமோ
கண்ணா
எல்லாம் அவன் தான்
என்றுணர எத்தனை
காலம் வேண்டுமோ
செயற்கை நுண்ணறிவு நன்னறிவு அகாதெனினும்
எம்மொழியையும் மொழிப்பெயர்க்கும் ஆற்றல் கொண்டு
மொழி அறியாமலே முகம் காணாமலே
எவரோடும் பேசிடலாம் எளிதாக என்றெண்ணி பேசிட வேண்டாம்
ஒரு சிறு மொழிப்ப்பெயர்ப்பு பிழையாலே
முத்து துறைமுகம் அழிந்ததாம்
அணு குண்டும் ஊடுருவி
மனிதம் அழித்ததாம்
நெறியில்லா நுண்ணறிவு மாதிரிகள்
நிறைந்த வண்ணம் இருக்க
நன்னறிவு என்றும் உணர்த்தும்
மனம் அறிய மொழி தேவை இல்லை
உணர்வு ஒன்றே போதும் என்று
குறை குடம் கூத்தாடும்
என்று உணர்ந்தே சொல்லி சென்றனர் பாட்டனர்
நிறை குடம் நீர் தளும்பாதாம்
எப்பொழுதும் எதுவாயினும்
அறிந்தது சிறிது அதுவே சிறந்தது என்றே சொல்லும்
சிற்றின்ப கூட்டம் பின்னே தொடர்ந்தால்
எங்கு வந்து அடைந்தோம் என்று
எண்ணி கொண்டே இருக்க தான் வேண்டுமாம்
நெறி கொண்ட எவரேனும்
தறி கெட்டு ஓடும் மாதிரிகளை
மாற்றி அமைக்க எம்மொழியிலும்
உணர்வு பூர்வமாய் உரைத்திடலாம்
இயற்க்கை தன் பாதை தேடி செல்ல
நெறி ஒன்றே இயற்கையாய் இயல செய்யுமாம்
எந்நுண்ணறிவும் ஈடாய் இராது
நெறி கொண்ட நன்னறிவிற்கு இணையாய்